మళ్ళీ ఫెయిల్

టీనేజీ లో దాదాపుగా ప్రతీ అబ్బాయికీ తన తండ్రి తో ఒక రకమైన పోటీ ఉంటుంది.

ఒక్కోసారి అది ఎంతవరకు పోతుందంటే, అమ్మతో మాట్లాడేటప్పుడు, 'మీ ఆయన' అనే వరకూ.

ఇంత జరుగుతున్నా, తండ్రి ఎక్కడా తగ్గినట్లు కనపడదు. పై పెచ్చు, కుర్రాడు ఉంటున్న ఇల్లూ, ఎంజాయ్ చేస్తున్న పాకెట్ మనీ తండ్రివే.

ఎప్పుడైనా అబ్బాయి ఎగ్జాం తప్పితే మాత్రం, అది ఇంకాస్త దూరం వెళ్తుంది.

తల్లి మీద చలాయించే అథారిటీ తగ్గదు, తమ్ముడి మీద పెత్తనమూ తగ్గదు, కాని తండ్రి కొంచెం దూరం గా ఉంటూంటాడు అబ్బాయి.

నాన్న హాల్లో ఉంటే, పిల్లాడు గది లో బుద్ధిగా చదూకుంటున్నట్లుంటాడు.

నాన్న గదిలో ఉంటే, తను హాల్లో తచ్చట్లాడుతుంటాడు.

ఎక్కడ కంట పడితే క్లాసు పీకుతాడో అని భయం. 

అలాంటి సందర్భంలో కూడా ఈ తండ్రీ కొడుకుల్ని కలిపేది క్రికెట్ మాత్రమే.

ఆ రోజు .. 

నాన్న సోఫా లో కూర్చున్నాడు. కొడుకు, నాన్న దృష్టిలో పడనంత దూరంగా క్రింద కూర్చున్నాడు. 

ఇద్దరూ శ్రధ్ధ గా టీవీ లో ఇండియా పాకిస్తాన్ మ్యాచ్  చూస్తున్నారు.

సప్లిమెంటరీ లో కూడా ఇంగ్లీషు పరీక్ష తప్పినందుకు నాన్న చీవాట్లు పెట్టి ఇంకా నాలుగు రోజులు కూడా కాలేదు. అయినా క్రికెట్ విషయం లో ఏదో ధైర్యం.

ఇండియా మొదట బ్యాటింగ్. సచిన్ ఇంకా ఆడుతున్న రోజులవి. చాలమంది అతను రిటైర్ అవ్వాలని కోరుకుంటున్న రోజులు కూడానూ.

పది ఓవర్లౌతున్నా ఇంకా పరుగుల వరద మొదలవ్వలేదు. 

కొడుకు నెమ్మదిగా సోఫా దగ్గరికి జరిగాడు. తండ్రి పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. 

కొడుకు లో ఏదో కాన్‌ఫిడెన్సు మొదలైంది. 

సరిగ్గా అప్పుడే సచిన్ ఔటయ్యాడు. 

"ఛఛ, సచిన్ రిటైరైపోతే బావుండేది", అన్నాడు నాన్న. 

వెంటనే కొడుకు, "నో నో డాడీ, ఐ థింక్ హి హాజ్ లాట్ ఆఫ్ క్రికెట్ లెఫ్ట్ ఇన్ హిం " అన్నాడు. 

ఇంగ్లీషు పరీక్ష తప్పినా, క్రికెట్ విషయం లో కొడుకు ఇంగ్లీషు లో మాట్లాడడం నాన్న అంత గా పట్టించుకోలేదు. 

ఇంకేం, కొడుకు ఛాతీ మరో ఇంచి పెరిగింది.

నెమ్మదిగా సోఫా లో కూర్చున్నాడు. నాన్న పరీక్ష విషయం మరచి పోయినట్లున్నాడు, అనుకున్నాడు కొడుకు.

ఓవర్లౌతున్నాయి. లక్కీ గా పరుగులూ మొదలయ్యాయి.

కొడుకు కాలి మీద కాలేసుకుని కంఫర్ట్ గా కూర్చున్నాడు.

తండ్రీ కొడుకులు క్రికెట్ మీద చర్చ కూడా మొదలెట్టారు.

"నాన్నా, అమ్మని పకోడీలు చెయ్యమననా" అడిగాడు కొడుకు.

"సరే" అన్నట్లు తలూపాడు నాన్న.

"అమ్మా, పకోడీలు చెయ్యి, అలానే టీ కూడా" అక్కడినుంచే ఆర్డరేశాడు కొడుకు.

హమ్మయ్య ఇక పరీక్ష గొడవ ఐపోయినట్లే అనుకున్నాడు.

సరిగ్గా అప్పుడే, బ్రేకు లో

"నేను మళ్ళీ ఫెయిలయ్యాను నాన్న గారూ" అంటూ టీవీ లో సెంటర్ ఫ్రెష్ యాడ్.

కట్ చేస్తే .. కొడుకు, నాన్న దృష్టిలో పడనంత దూరంగా క్రింద కూర్చున్నాడు. 

గమనిక:యూట్యూబ్ లో చూసిన జాకిర్‌ఖాన్ హిందీ జోకుకి స్వేచ్ఛానువాదం.

పేరులో'నేముం'ది

ఎప్పట్లాగే చాయ్ దుకాణం దగ్గర కాపు కాసాడు అతను. కొన్నాళ్ళుగా తాను గమనిస్తున్న అమ్మాయి వచ్చే టైమైంది. ఆ అమ్మాయి కూడా తనని క్రీగంట చూసి, మునిపంటి మాటున చిరునవ్వు చిందించినట్లుంటుంది. భ్రమో, నిజమో అర్ధం కాదు. ఈరోజు ఎలాగైనా మాట్లాడాలని తీర్మానించుకున్నాడు.అంతలో రానే వచ్చింది. దగ్గరగా నడుస్తూ  పేరడిగాడు.

పద అంది.

రెట్టించిన ఉత్సాహంతో వెంట బయల్దేరాడు.

"ఏంటి నా వెంట వస్తున్నావ్,ఫో" అంది. అయోమయంతో ఆగిపోయాడు.

తర్వాత రెండ్రోజులు ఇదే తంతు. ఆ అమ్మాయి మనసు అర్ధం కాలేదతనికి.

ఎలాగైనా తేల్చుకోవాలనుకున్నాడు. మరునాడు, మరో ఇద్దరమ్మాయిలతో వచ్చింది.

"అక్కా రోజూ పేరడుగుతున్నాడని చెప్పానే ఇతనే " అంది.

"రోజూ పదమంటావ్ వస్తే పొమ్మంటావ్, ఏమిటి నీ ఉద్దేశ్యం?" అడిగాడతను.

కిసుక్కున ముగ్గురమ్మాయిలూ నవ్వుకోవడం అతని దృష్టిని దాటి పోలేదు.

"ఇది మా అక్క వాక్య, ఇది మా చెల్లి అక్షర" అంది పరిచయం చేస్తూ.

"మరి నువ్వో?" అన్నాడు.

"ఇంకా అర్ధం కాలేదా? నా పేరే పద" అంది.

"మీ నాన్న తెలుగు టీచరా? ఇలా వాక్య, పద, అక్షర అని పేర్లు పెట్టాడు?" అడిగాడతను.

"ఇంతకీ నీ పేరేమిటోయ్?" అతని ప్రశ్నని పట్టించుకోనట్లే అడిగింది వాక్య.

"వ్యాకరణ్" సిగ్గు పడుతూ చెప్పాడతను.

"ఓ మీ నాన్నా తెలుగు టీచరేనా?" ఆశ్చర్యం గా అడిగింది అక్షర.

"అబ్బే లేదు. నా పూర్తి పేరు కరణం వ్యాఘ్రేశ్వర్రావ్, మీ పేర్లకి తగ్గట్లుగా ఉంటుందని ఇప్పుడే వ్యాకరణ్ అని మార్చేసుకున్నాను." మెలికలు తిరిగి పోతూ అన్నాడు వ్యాకరణ్ అలియాస్ వ్యాఘ్రేశ్వర్రావ్.

నిర్వచనాలు

పూజలు చేసేవాడు కాదు,

సాటి మనిషికి సాయం చేసిన వాడే,

సిసలు భక్తుడు.

కోట్లు ఖర్చు పెట్టే వాడు కాదు,

లేని వాడికి పట్టెడన్నం పెట్టినవాడే,

శ్రీమంతుడు. 

వేదాన్ని చదివినవాడు కాదు

జీవన వేదాన్ని నేర్చిన వాడే

పండితుడు.

ఆస్తులు పంచిన వాడు కాదు,

విలువలు పంచిన వాడే

అసలు తండ్రి.

నీతులు చెప్పేవాడు కాదు,

ఆచరించి చూపిన వాడే,

నిజమైన గురువు.